DARKALE

          Antik yazarlarin bahsettigi ve sikkeler üzerinde görülen  Gharma-Gherme isminden Soma  dolaylarinda antik bir yerlesim oldugu ve kurulusunun I.Ö.2. yüzyilin baslarina kadar gittigi bilinmektedir. Kesin olarak lokalize edilmemis bu yerlesmenin Soma'nin güneyinde dogal set gibi yükselen Tuzlutepe'de kale kalintilarindan, Asartepe'de ve Bagarasi  mevkiinde yapi kalintilarini rastlanilmasi nedeniyle bugünkü(Tarhala) Darkale köyü ve civarina rastladigi düsünülebilir.Burada yapilacak detayli bir yüzey arastirmasi sonucunda bölgenin tarihsel geçmisini somut verilerle ortaya çikarmak mümkün olabilir. Simdi Ankara Milli Kütüphanede muhafaza edilmekte olan Manisa mahkeme-i   Ser'iyye sicillerinden 1596 yilina ait (cilt:19.varak 181'de) olan bir sicilden 434 yil öncesinde Darkale'nin Tarhala adli bir kaza merkezi oldugu anlasilmakta, Tarhala sözcügünün de ''Hendekler, Arklar ve Tabyalar''anlamina gelen ”Tafralar ve ya Tifrala''sözcügünden geldigi ileri sürülmektedir. Darkale adi ise ‘'Salname-i Osmani''de geçmektedir.

               Bugünkü Darkale yerlesime eski yapisal özelliklerini muhafaza etmekte olup,Soma ovasina hakim Tuzlu, Temni ve Asarli tepeleri olarak bilinen dogal yükseltilerden Asarli tepenin Dibekderesi ile, çokluca çayi arasinda kalan yamaci üzerine kurulmus bir köydür. Mindervis, Kirkoluk ve Ulu kapi diye anilan kapidan veya kapilardan girildigi bilinmektedir. Osmanli döneminde kaza merkezi olan Darkale simdi küçük bir köy yerlesimidir. Darkale köyünün günümüze kadar gelen evlerinin konumu, mimarisi ve sokak dokusu Osmanli devri özelliklerini tasimaktadir.

 Çokluca çayini izleyen bir yol ile Soma'ya baglanan Darkale'nin en dikkate deger özelliklerinden biri dogalliginin bozulmamis olmasi ve yesil bir bitki örtüsüne sahip olmasidir.

            Ilçe merkezi ile ulasimi saglayan yolun paralelinde devam eden derenin yataginda, köye girisin sol tarafinda, yakin zamana kadar kullanilmakta olan, bugün kendi haline terk edilmis bir hamam yer alir. Hamamin ayakta kalan soyunma mahallinin dört duvari yaninda kubbeli olan halvet ve yikanma yerleri ise oldukça iyi durumdadir. Köy yolu Kirkoluk Camii önünde asirlik ve görkemli çinar agaçlari ile son bulur.

             Darkale köyüne özellik veren en güzel ve önemli yapilardan biri olan Kirk oluk camii zemin arti tek katli yigma bir yapidir. Camii kismen tonozlarin tasiyici ayaklari üzerine oturur.Son cemaat mahallini ise iki ahsap ayak, bir tas yigma ayak tasimaktadir. Birinci kat caminin ibadet mekani olarak kullanilmakta  ve son cemaat yerine sonradan betona dönüstürülmüs merdivenle çikilmaktadir. Zemin katta tonoz üzerindeki bos hacimler depo olarak kullanilmaktadir. Zeminin sol tarafinda orjinalligini muhafaza  eden ve camiye de isim veren Kirkoluk çesmesi bulunmaktadir. Caminin pencere üstleri ve son cemaat yerinin ahsap ayaklari üstündeki kemerler, renkli çiçek motifleri ile süslüdür. Bagdadi çitalar üzerine siva yapilarak tespit edilmis resimler hale hazirda bakimsiz ve kismen dökülmüs durumdadir. Tescilli cami XVII.Yüzyil Osmanli mimarisi özelliklerini tasir. Kirkoluk caminin yaninda bulunan bugün çamasirlik denilen eski yapi halen islerligini sürdürmektedir. Köy içine dogru çesitli eski eserlerle süslenmis yol, köyün en yüksek noktasina kadar devam etmekte ve buradaki minareli cami ile son bulmaktadir. Söz konusu cami XVI. Yüzyilla tarihlenebilecek minaresi ile orjinalligini devam ettirmektedir. Minarenin sekizgen kürsüsündeki devsirme malzeme, buradaki yerlesmenin Islami devirlerin çok öncesine kadar gittigini gösteren en önemli kanittir.

 Darkale'de Osmanli dönemine tarihlenen sivil mimari yapilanma cografi konum ve iklimin verdigi imkanlar yaninda geleneksel anlayisa göre sekillenmistir. Dag ve yayla evleri olarak niteleyebilecegimiz buradaki konutlara yer, isçilik   ve malzeme kisitligi daha basit ama orijinal ve tarihsel bir görünüm kazandirmistir.

 Darkale  evlerinin  en  büyük  özelligi  bitisik  olmalaridir. Duvarlarin  içinde  hatillar ve  bunlari  baslayan  kusaklarin  uçlarin  kesilmeden  birakilmistir.  Böylece  duvar  sathindan ayrilan  bu  agaçlar  mimariye  farkli  bir  görünüm kazandirmistir.  Evlerin  tasiyici  sistemi yigma  tastir.  Duvar  ve  siva  harci  olaraktan  çorak  denilen  sadece  toprakla  yapilmis çamur  kullanilmistir.

 Konutlar  çogunlukta  zemin  +  bir  kattir.  Zemin  kat  evin  temelini  olusturur  kapidan girilen ilk  mekana  hayat  denir.  Bazi  evlerde  ise  ara  kat  mevcut  olup  hayat  tabir  edilen  mekandan  ara  kata  ahsap  merdivenle  çikilmaktadir.  Iç  avlunun  zeminin  çogunlukla tas  kaplamalidir.  Bu  yüzden  taslik  veya  avlu  adini  almaktadir.  Iç  avluda  genellikle  ocak,  ambar,  ahir  ve  kiler  bulunmaktadir.  Ahirlarin  sokaga  açilan  bir  kapisida  bulunmaktadir.

 Evlerin  içlerindeki  açik  sofalar  ve  odalar  ahsap  kaplama  olup  badana  ile  sivalidir . Iç hacimler avludan  ve  sofadan  gelen isikla  iç  açici bir görünümdedir  kullanisli  iç  taksimata  sahip  bulunan  evlerin  çogunda  iç  avluda zeminden  ayrilarak  direkler üzerine  oturtulan  ahsap tek kollu  bir  merdivenle  açik  sofalara  çikilmaktadir  .  Sofa  çevresi  odalarla  çevrili olup  sokaga  bakan  tarafi  ise  ahsap  kafes  panolarla  kismen  kapatilmistir .  Kafeslerin  tümü kemerli  revak  görünümünde  olup  renkli  bitki  motifleriyle  süslüdür  .   Bu  renkli  bitki  motifleri  bazi  evlerin  tepelerinide  süslemektedir. Evlerin  en  önemli  ögeleri  odalaridir  .Odalar  çesitli  fonksiyonlarda  kullanima  özelligine  sahip  büyüklüktedir  .iç  avluda zeminden  ayrilarak  direkler üzerine  oturtulan  ahsap tek kollu  bir  merdivenle  açik  sofalara  çikilmaktadir  . Odalarda  ahsap  yüklükler  ,  rafli  dolaplar  ve  tabakliklar  bulunmaktadir.  Pencereler  sade  olmakla  birlikte bire  iki  nispetinde  ölçülü  ahsap  pervazli  giyotin  detaylidir.  Dis  cephe  pencereleri  ahsap  kafesli,  ahsap  parmaklikli  oldugu  gibi  ahsap  kapaklar  korunma  elamani  olarak kullanilmistir. Sofa  ve iç  avluya  bakan  pencerelerde  ahsap  çif  kanatlar  kullanilmistir.

 Evlerin çati  kontrüksiyonu,  düz-besik  çati  karisimi  görünümündedir. Besik  çati,  yeni  ele  alinmis  çati  örtüsü  olup  kiremit  ile  kaplidir.  Düz  çatilarda  eski  köy  evlerinin  degisiklige  ugramamis  sekli  ,toprak  örtüdür.  Toprak  örtülerde  çati  kirisleri  duvarlar  üzerine  düzgün  araliklarla  dizilmis  olup  bunlarin  üzeri  çali  veya  sazlarla  kaplanmis  kalin  çamur  tabakasi  ile  sivanarak  örtülmüstür.

 Sokak  kapilari  sade  görünüslü  ekseriya  çift  kanatli  ahsaptir .  Kapilar  taslik  tabir  edilen  iç  avluya  açilir.  Çift  kanatli kapilarla  ayni  cephede  sokaga  bügün  islerligini  yitirmis  küçük  çesme  yalaklarina  rastlanmaktadir.